مَنْ قَنَعَتْ نَفْسُهُ ، أعانَتْهُ عَلَى النَّزاهَةِ وَ الْعِفافِ . « 1 » كسى كه نفسش آراسته به قناعت شود ، در پاكى و عفّت به كمك صاحبش بر خواهد خاست . مِنْ شَرَفِ الْهِمَّةِ لُزُومُ الْقَناعَةِ . « 2 » از بلندى همّت ، ملازمت با قناعت است . مِنْ عِزِّ النَّفْسِ لُزومُ الْقِناعَةِ . « 3 » از عزّت نفس التزام به قناعت است . الْقِناعَةُ سَيْفٌ لَايَنْبُو . « 4 » قناعت شمشيرى است كه كند نمىشود . خِيارُ امَّتِى الْقانِعُ ، وَ شِرارُهُمُ الطّامِعُ . « 5 » بهترين امّتم قانع و بدترين آنها طمع ورز است . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : امام على بن ابيطالب عليه السلام از خرمايى نوش جان فرمود ، سپس آب ميل فرمود ، آنگاه به شكمش زد و گفت : آن كس كه شكم او را به آتش ببرد از خدا دور باد . رواياتى ديگر در باب قناعت روايات زير از رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمهء طاهرين عليهم السلام در باب قناعت آمده :

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل : 15 / 233 ، باب 10 ، ذيل حديث 18095 ؛ غرر الحكم : 318 ، حديث 7347 . ( 2 ) - غرر الحكم : 391 ، حديث 8999 . ( 3 ) - غرر الحكم : 392 ، حديث 9026 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 68 / 96 ، باب 62 ، ذيل حديث 61 ؛ غرر الحكم : 391 ، حديث 8978 . ( 5 ) - كنز العمال : 3 / 391 ، حديث 7095 ؛ الجامع الصغير : 1 / 614 ، حديث 3972 .